روز مقدس والنتین در تاریخ میلادی رسما روز 14 فوریه(25 بهمن) رو به خودش اختصاص داده که اکثر مسیحیان و امروزه تمام ملل سنتی قدیمی رو به اجرا می گذارند در واقع خیلی صریح عشقشان رو به معشوقشان هدیه می دهند که معمولا این کار به صورت فرستادن کارت های تبریک والنتین یا شکلات ها و آبنبات ها یا با دادن هدیه های مناسب به طوری کاملا گمنام انجام می شود. اما رایج ترش رو بخوام بگم با چند تا گل رز هم مشکل حل می شه...حالا نیاز به تشریفات نیست به مولا...البته این روز به طور کامل در کشورهایی که دین رسمی مسیحیت دارند رسما تعطیل هست و دلیل تعطیل شدن آن هم به طور رسمی نامگذاری والنتین بر دو شهید مسیحی است
اگر بخوام بیشترین تاثیرات والنتین رو بگم بر می گرده به قرون وسطی که در اون زمان تاثیرات عشق به طور کاملا رمانتیک نمایان شد و به قول معروف سنت عشق به طور کاملا مودبانه ای شکوفا شد. معمولا پرکاربرد ترین نماد های والنتین به صورت یک قلب شکسته ای است که یک پیکان از داخل این قلب فرو رفته و رد شده...و در گذشته معمولا مردم به ردوبدل کردن نامه های عاشقانه به یکدیگر مشغول می شدند....
تا این که قرن 19 رسید و این دست نوشته ها جای خودشون رو به کارت پستال والنتین داد. البته طبق آمار جهانی بیش از 1 میلیارد کارت پستال والنتین در این روز مبادله می شه و شاید می شه گفت خانم ها 85 درصد خرید کل دوران زندگیشون به این روز ختم می شه و البته در آمریکا به دلیل بازاریابی خوبی که در این روز می شه...فروشندگان آرزو می کنند هر 365 روز سال والنتین باشه......
تعریف دیگری ازValentine:
در قرن سوم ميلادي كه مطابق مي شود با اوايل امپراطوري ساساني در ايران، در روم باستان فرمانروايي بوده است بنام كلوديوس دوم. كلوديوس عقايد عجيبي داشته است از جمله اينكه سربازي خوب خواهد جنگيد كه مجرد باشد. از اين رو ازدواج را براي سربازان امپراطوري روم قدغن مي كند.كلوديوس به قدري بي رحم وفرمانش به اندازه اي قاطع بود كه هيچ كس جرات كمك به ازدواج سربازان را نداشت.اما كشيشي به نام والنتيوس(والنتاين)،مخفيانه عقد سربازان رومي را با دختران محبوبشان جاري مي كرد.كلوديوس دوم از اين جريان خبردار مي شود و دستور مي دهد كه والنتاين را به زندان بيندازند. والنتاين در زندان عاشق دختر زندانبان مي شود .سرانجام كشيش به جرم جاري كردن عقد عشاق،با قلبي عاشق اعدام مي شود...بنابراين او را به عنوان فدايي وشهيد راه عشق مي دانند و از آن زمان نهاد و سمبلي مي شود براي عشق!"
معمولا در گذشته یک سری جشن های تشریفاتی به نام باروری و ازدواج بود که در تقویم یونان باستان اواسط دو ماه Jan و Febانجام می شد که این 30 روز به نام GameLion معروف بودو در این ماه خدای زئوس و خدای هرا (Zeus & Hera)طبق افسانه ازدواج کردند.
البته در روم باستان تاریخی معادل روز 15 فوریه بود که Lupercalia نام داشت که به استناد خیلی از مورخان بیشتر این روز توسط چوپان ها جشن گرفته می شد. در این زمان البته سایر قشر مردم استثنا نبودند بلکه حتی خیلی از اشرافیان( آقازاده ها) مردم سطح متوسط و پایین شهر یا روستای خودشون رو مجبور می کردند که لخت بشوند و از خانه هایشان خارج شوند و به شهر بریزند. در عوض شوخی و تفریح اشرافیان تکمیل می شد البته بعضی از این بنده خدا ها هم با دمپایی لا انگشتی با یکدیگر ملاقات می کردند.
خوب بپردازیم به ریشه کلمه ای نسبتا عجیب... کلمه Lupercalia از ریشه کلمه lupus به معنی گرگ گرفته شده .شاید به این دلیل تعطیل اعلام شد که دو شخص بسیار معروف به نام های Romulus و Remus از این گرگ ماده شیر خوردند. در کل Lupercalia یک محلی است در رم برای برگزاری مراسم و جشن های سنتی و این جشن ها در روز های 13 و 14 فوریه برگزار می شدند. خدا بیامرزه پاپ بزرگ (Gelasius) رو که در سال های (492-496 میلادی) می زیست. ایشان Lupercalia رو کلا از بین برد.البته خیلی از مورخان در تاریخ دقیق والنتین اختلاف نظر دارند اما پاپ در یک میهمانی تشریفاتی در سال 496 میلادی رسما روز والنتین را روز 14 فوریه اعلام کرد...البته تاریخچه روز والنتین خیلی کاملتر هستش و حتی بخش کلی این روز که چرا اصلا Valentine نامیده شد بر می گرده به شاهزاده لویی 14 که زیاد بحث نکنم بهتره...
اما نکات جالب تری هم هست که اشاره می کنم... روز والنتین معمولا در انگلیس و آمریکا 14 فوریه است اما در کشور های دیگه چطور؟؟ در ایران خودمون چی؟؟ الان خدمتتون عرض می کنم..
در کشور Japan روز والنتین به نام White_day معروف هست و 14 مارس تاریخ رسمی این کشور برای جشن والنتین هست. در کشور Korea این روز به نام Black_day معروف هست و 14 آوریل (April) این جشن رو برگزار می کنند که البته یک نکته جالب رو بگم آقایان کره ای که اگر کارت پستال یا هدیه روز والنتین رو دریافت نکنند کلا آبروشون می ره و مجبور می شوند با همدیگر بروند و یک غذای چینی به نام جاجانگ میون (یک نوع غذای چینی است که به صورت کاملا رشته ای هست چطور بگم تا حدی مثل رشته های آش رشته خودمون هست منتها با یک نوع سس کاملا سیاه و خیلی تند..من در یکی از رستوران های چینی در خود همین تهران خوردم) رو بخورند و ...تابلو می شوند.
البته در کره شمالی این روز Pepero Day نام دارد و روزش هم 11 November هست یا مثلا در برزیل روز دوست دختر/پسر ها نام داره و 12 june برگزار می شه یا مثلا در رومانی که 24 فوریه این روز رو جشن می گیرند...اما راحت تر بگم روز کاملا بین الملی والنتین همان 14 فوریه (25 بهمن) هستش...
اما در ایران... در روز 25 بهمن خیلی از نامزد ها و البته زن و شوهر ها به طور کاملا محتاط به همدیگر هدیه می دهند چون توسط دولت جمهوری اسلامی ایران ..این روز تحریم شده و از نقل دولت مردان این روز ترویجی است از فرهنگ غربی ها...البته تا حدی به نظر من این حرف درست هستش...حالا می خوام در آخر ماجرا دوکلام حرف حساب خودم را بگم...الان مد شده که خیلی از دختر و پسر های دبیرستانی و البته دانشجویان عزیزمون با پیچوندن کلاس های درسشون می آن پیش هم و خوب به طرز فجیعی با هم Love می ترکونن که آخرش هم پایه گذار دوستی ها و روابط نا مشروع می شه...خیلی ها نمی دونن والنتین یعنی چی اون وقت می ان به هم هدیه می دن!! بابا خوب معلومه این فرهنگ کاملا تقلیدی از غرب هست...دوستان عزیز خواهشا ایرانی باشید...و به فرهنگ خودتون رجوع کنید می تونید یک روزی رو به عنوان پیوند عشق و آشنایی تون تعیین کنید و در این روز با همدیگر تعهد به عشقتون بدید...روز والنتین برای ایرانی ها کاملا بی معنی است..لطفا تقلید نکنید!! ....والسلام
برای انهایی که می گویند والنتاین ایرانی وجود ندارد!!! والنتاین ایرانی = سپندار مذگان
همانطور که اکثر ما می دانیم٬ ۱۴ فوریه "روز والنتاین" است. روزی که معروف به "روز عشق" می باشد و در این روز هر کس برای عشق خود هدیه تهیه کرده و به این ترتیب این روز را پاس می دارند. در سده سوم میلادی که برابر با آغاز شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس باورهای شگفتی داشته است، برای نمونه سربازی خوب خواهد جنگید که زن نگرفته باشد. از این رو زناشویی را برای سربازان امپراتوری روم بازداشته می کند.کلودیوس به اندازه ای سنگدل وفرمانش به اندازه ای بی چون و چرا بود که هیچ کس یارای یاری به زناشویی سربازان را نداشت.ولی کشیشی به نام والنتیوس(والنتاین)،پنهانی عقد سربازان رومی را با دختران دلخواهشان جاری می کرد.کلودیوس دوم از این رخداد آگاه می شود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان دلداده دختر زندانبان می شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد دلدادگان، با دلی عاشق به دار آویخته می شود...بنابراین او را به نام فدایی وشهید راه عشق می دانند و از آن زمان نمادی می شود برای عشق!"
اما٬ کمتر کسی است که بداند در ایران باستان نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد٬ بلکه از ۲۰ قرن پیش از میلاد روزی مرسوم به روز"عشق" بوده است!
جالب است که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن یعنی تنها سه روز پس از ولنتاین فرنگی ها!
این روز "سپندار مذگان" یا "اسپندار مذگان" نام داشته است!
فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان "روز عشق" نیز به این صورت بوده است که در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند هر یک از روزهای ماه نیز اسم داشتند.مثلا:روز اول را روز "اهورا مزدا" روز دوم را روز "بهمن"(سلامت واندیشه)که از نخستین صفات خداوند است.روز سوم روز..........و روز پنجم "سپندار مذ "بوده است.سپندار مذ لقب ملی "زمین" است. یعنی گستراننده،مقدس،فروتن،زمین نماد عشق است چون با فروتنی،تواضع و گذشت به مه عشق میورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان ر مهر خود امان می دهد.به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند.
در هر ماه يك بار نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز که نامش با نام ماه مقارن میشد جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت که در ماه مهر "مهرگان" لقب می گرفت.همین طور روز پنجم ماه روز اسپندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسپندار مذ نام داشت جشنی با همین عنوان می گرفتند.
در روز جشن سپندارمذگان٬ زنان به مردان خود محبت هدیه می کردند و مردان نیز در این روز زنان و دختران را بر تخت پادشاهی نشانده به آنها هدیه می دادند و از آن ها اطاعت می کردند. ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است. به مناسبتهای گوناگون جشن بر پا می کردند و با سرور و شادمانی روزگار میگذرانده اند.
این جشن ها نشان دهنده فرهنگ،نحوه زندگی،خلق و خوی،فلسفه حیات و کلا جهان بینی در ایرانیان است. از آن جایی که ما با فرهنگ باستانی خود بیگانه ایم شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.
اسفندگان از جمله جشن هاي ماهيانه اي است كه با صد افسوس، از گذشته ي برپايي آن آگاهي چنداني نداريم. اما بنا بر گفته ابوريحان بيروني در ايران قديم جشني با نام مزدگيران يا مردگيران در بين مردم رواج داشته است. از ويژگيهاي اين جشن كه زمان برگزاري آن ۵ روز نخست ماه اسفند بوده، استراحت كامل زنان از كار و تلاش و كوشش، و فرمانبرداري كامل مردان از زنان بوده است. در اين چند روز به پاس تلاش يكساله زنان، مردان وظايف ايشان را بر دوش گرفته و با اين كار، فعاليت هاي يك زن را تجربه مي كردند و در عين حال دادن هديه در اين روز به زن خانه از آداب و رسوم جشن بوده است. به هر حال آنچه كه مي دانيم ويژگي اين جشن است كه به نام سپنته آرمئيتي يا فروزه از خود گذشتگي و فروتني و مهر بي پايان ، مزين است. سپنته آرمئيتي (سپندارمذ) يا اسفند امروزي ، نام چهارمين امشاسپند و نام پنجمين روز هر ماه است كه در جهان مادي نگهبان زمين مي باشد. سپنته آرمئيتي ، فروزه اي است با ويژگيهاي زنانه و مادرانه يعني مهر و عشق بي پايان و تواضع و فروتني كه به راستي زمين نمادي نيكو بر آن است.
بنابر سالنامه زرتشتي ، روز اسفند از ماه اسفند يعني پنجمين روز از اين ماه و بنابر تقويم امروزي، 29 بهمن ماه روز سپاسداري از جايگاه زنان و مادران است.
حال انتخاب با خود ماست.ا گر می خواهیم به گذشته پرافتخار ایران با غرور بنگریم٬ امروز باید یاد سنن پاک و نیکوی ایرانی و پارسی خود را زنده کنیم. بی شک نکوداشت جشن های باستانی پارسیان٬ یکی از این کارهاست. ۲۹ بهمن روز "سپندار مذگان" مبارک باد
موضوع :
